gab bericht uit beijing

Ben net binnen. Het is bijna 11 uur. Een storm is zich aan het opfokken boven Hong Kong. Op de overtocht met de Star Ferry, van Hong Kong Island terug naar Kowloon, razen de wolken over ons heen, landinwaarts. Razendsnel transformeren ze zich, en ik zie opeens allemaal furieuze draken in de wispelturige configuraties die de wolken tentoonspreiden.
Ik ben niet kapot van Hong Kong. Maar ik weet me prima bezig te houden.
Zoals eergisteren: eerst een opticien opgezocht, die me aanbevolen was, alwaar ik mijn ogen heb laten checken, en mij twee(!) leesbrillen heb laten aanmeten. Morgen kan ik ze ophalen. Ik verheug mij zeer, want alhoewel ik al langere tijd “klaag” dat ik echt een leesbril nodig heb (40+ he), en dat ontwerpers die 6 pts letters gebruiken in wit op een gekleurde ondergrond maareens goed moeten nadenken, ik deed er alsmaar niets aan. En of het aan de hitte ligt, of gewoon voortschrijdende achteruitgang is, ik heb echt heel erg veel last van niet goed kunnen lezen. Heeft ook te maken met slecht licht, en inderdaad 6, nee 5, pts letters. Maar met mijn nieuwe leesbrillen gaat dat helemaal geen probleem meer zijn. En dat scheelt weer een hoop energie.
Na de opticien toog ik naar de klerenmaker, en heb me laten opmeten voor een jas en rok (ja eigenlijk een soort mantelpak) en twee overhemden die een kopie zijn van één van mijn favoriete overhemden. Ik moest een paar keer terug naar de klerenmaker voor een fitting. De bazen zijn twee Indiërs, één ervan heeft fascinerende oren: ze zijn volledig bedekt met haar. Wel keurig geknipt haar, maar desalniettemin een heuse vacht.

De infrastructuur voor voetgangers in Hong Kong bestaat, naast het trottoir, uit vele underpasses, overpasses, flyovers, roltrappen, lopende banden, tunnels en bruggen. Veel van deze paden vormen tegelijkertijd verbindingen tussen kantoorgebouwen en reusachtige malls. Op de metrostations, loop je soms naar mijn gevoel kilometers om over te stappen. En tijdens die ondergrondse tocht wordt je af en toe een handje geholpen door ellenlange lopende trottoirs, terwijl er natuurlijk overal gewinkeld kan worden. Ik heb de indruk dat je gemakkelijk een gehele dag binnen kan doorbrengen, en toch echt kilometers gelopen kan hebben.
Ongetwijfeld is het uit noodzaak geboren, HK is tenslotte een van de dichstbevolkte oorden in de wereld, en op deze manier kunnen de verschillende verkeerstromen gebruik maken van het zelfde stukje grond. Maar de zielloosheid en consumptie drift die je van alle kanten tegemoet treedt, bah! Niet dat ik ongevoelig ben voor shopoholicisme. Vandaag heb ook alweer een paar uur doorgebracht in een reusachtige mall (het verleidelijke eraan is ook dat het lekker koel is, want buiten is het 34º met een luchtvochtigheid van 90%), en beleefde ik een haast eufoor genoegen bij de aanschaf van een rok van Comme des Garcons.

>—Ze hebben hier vaak fantastisch luxe kleedkamers, en deze was geen uitzondering, vooral het tapijt was prachtig: onregelmatigen bobbels vormden een variatie op hoogpolig-tapijt—<

Kortom, Hong Kong is voor mij, in die zin, een linke stad. En zo goedkoop is het echt helemaal niet.

Ik had gehoopt aanstaande maandag met de trein naar Beijing te vertrekken, de ticket was al geboekt en betaald, maar tot mijn onsteltenis kreeg ik gisterenavond en mailtje van het reisbureau dat ze het geld terug moesten storten omdat de trein “overbooked” was. Godverdomme zeg! Ongetwijfeld kan ik met het vliegtuig eerder weg, maar ik wil juist heel graag die treinrit maken. Het schijnt buitengewoon mooi te zijn. Het duurt 27 uur, en je krijgt een grote variatie aan landschap te zien.
Mijn eerste prioriteit vanochtend was dus om te proberen toch een treinkaartje te bemachtigen. De trein naar BJ gaat om de dag, en het is me gelukt om de (allerlaatste!) kaart te krijgen voor de trein aanstaande woensdag. Ik zit dus langer in Hong Kong dan me lief is, maar ik kom er wel doorheen. Met de boeken die ik bij me heb ga ik gewoon in cafés en lounges zitten lezen. En ik kan naar de sportschool. Want, ja, ook hier in HK is mijn lidmaatschap geldig. Vanochtend heb ik het uitgeprobeerd, en ik moet zeggen, het is niet on-chic om te steppen terwijl je uitkijkt op de skyline van HK. Met uiteraard mijn I-Pod op met mijn eigen eclectische muziek verzameling. En daarna baantjes getrokken in het zwembad op het dak (18e verdieping), wederom met uitzicht op het anzichtkaart plaatje van de wolkenkrabbers van HK. En dán ook nog in de jacuzzi gezeten. Waar ik uitkeek op de achterkant van een reusachtig neon bord.

Dit weekeinde wordt het stormachtig weer, dus ik denk dat ik een paar films probeer te pakken en wat musea. En als het maandag beter weer is, neem ik de boot naar een van de buiten eilanden om langs de zee te wandelen. Lijkt me heerlijk.