vondst 
Lopend over een kleine vlooienmarkt in Xuanwu Qu, een markt die een oase van rust is in vergelijking met de Panjiayuan markt, waar ik aan het begin van mijn verblijf hier mijn mooie groepsfoto vond, wordt mijn oog getrokken door een klein boekje met ingeplakte fotos. Ik pak het op en blader, maar vind het bij nader inzien toch niet zo interessant. Eronder ligt een boekje met een grijze omslag met illustratie in reliëf. Niet echt een blikvanger zo op het eerste gezicht maar toch raap ik het op en open het. Wat een verrassing – binnen in zijn 16 paginas vol kleur en grafisch genot. Het blijkt een foto album waar de fotos óf nooit er in geschoven zijn, óf er inmiddels uitgehaald. Een geschreven tekst op de binnenkant maakt duidelijk dat het een cadeau voor iemand is geweest in 1961. Nog vóór de Culturele Revolutie. De afbeeldingen die de ontbrekende fotos omlijsten zijn vol hoop en enthousiasme over de vooruitgang. Historische monumenten, industriële vooruitgang, landschap en noeste arbeiders wisselen elkaar af in kleurige tableaus. Ornamentale patronen bevatten, naast meer traditionele geometrische themas, afbeeldingen van stalen balken, olietorens etcetera.
Op de plaats waar de fotos zouden moeten zijn, zijn nu lege gaten die een doorkijkje geven naar de eronder liggende tableaus. Onbedoeld leid dit tot mooie collages. Het effect doet me denken aan hoe in China in parken en tuinen vaak muren dergelijke kleine ramen hebben. Vaak ook in vele verschillende vormen, die bedoeld zijn om jouw blik op de tuin te kaderen, en daarmee de ervaring van de tuin “regisseren”. Opdat je niet in één oogopslag de tuin tot je hebt genomen, maar dat de tuin zich langzaam ontvouwt.
Zo werkt de gelaagdheid in dit boekje ook een beetje.
Het is ook een curieus object in de zin dat het een vergelijkbare sfeer en attituden uitdraagt als het China van nu. Een sfeer van verandering, vooruitgang, nationale trots, energie en enthousiasme. Maar dan 45 jaar geleden.
Hieronder fragementen van de 16 paginas. Voor een grotere versie van iedere pagina, klik op de afbeelding.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
August 8th, 2006 at 8:15 pm
[…] Maandagavond had ik een afspraak met de hoofdredacteur van het tijdschrift Urban China, Jiang Jun. (Ik heb eerder over dit tijdschrift geschreven). Ruim anderhalve maand geleden had ik een email naar het tijdschrift gestuurd met oprechte complimenten over hun werk, een korte intro wat ik hier aan het doen ben, en de wens om zo mogelijk een bijdrage te leveren aan hun publicatie. Vervolgens hoorde ik niets. Tot afgelopen weekeinde. Ik had me net voorgenomen om eindelijk Jun opnieuw een mail te sturen, toen ik besloot even mijn Spam folder te checken, en tot mijn verrassing trof ik daar een zeer vriendelijk bericht met het voorstel om elkaar te treffen maandagavond laat. Hij zou die avond in Beijing arriveren na een reis naar Mongolië, en de volgende ochtend doorvliegen naar Shanghai, alwaar hij gebaseerd is. Klaarblijkelijk komt Jun eens per maand gemiddeld naar Beijing, en houdt een soort informele redactie vergadering. Dit maal troffen we elkaar in een hippe gelegenheid, Bellagios genaamd, waar de specialiteit Taiwanese cuisine is, met ijscreaties die doen denken aan rotspartijen in een Chinese tuin. Tamelijk spectaculair. Een aantal andere redactie leden waren aanwezig en ook het in BJ gebaseerde kunstenaarsduo 8GG. Ook kwam toevallig (of niet?) de Amerikaan Kevin ook langs, die mij eerder Juns telefoonnummer had gegeven. Na een intensieve uitwisseling van visitekaarten, de gangbare ritueel hier, kon het gesprek beginnen. Jun toonde zich zeer geïnteresseerd in het werk wat ik hem toonde, niet alleen mijn project hier, maar ook de documentatie die ik voor het Fonds had gemaakt. Meteen begon hij te brainstormen over mogelijke bijdrages die ik zou kunnen leveren. Hij stelde voor dat ik misschien een “advisor” kon zijn voor hun website. (Hij was duidelijk gefrustreerd over de huidige ontwikkeling van hun site.) Maar ook dat ik werk en projecten met betrekking tot China kon aanbieden aan het tijdschrift. Misschien iets op CD-rom om mee te distribueren. Ik had gevoelsmatig ook mijn mooie vondst meegenomen om te laten zien: een schot in de roos. Het werd totaal opgeslurpt door alle aanwezigen. John, Urban Chinas “senior advisor”, een joviale Chinese man en zeer bereisd, weet veel over Chinese geschiedenis. Hij heeft voor mij de paginas van m’n vondst toegelicht. En Jun zag het gelijk zitten om het op de een of ander wijze in één van hun publicaties te verwerken. Ik ga er over nadenken en een voorstel doen. Zo. Ik ben tevreden. […]