verdwijnend geluid 
Regelmatig hoor ik op straat het ritmische geklapper van wat klinkt als een reuze bos sleutels. Wat het is, is een aan elkaar geregen serie metalen plaatjes. In de hand van messenslijpers en andere venters worden ze heen een weer geschud om de aandacht te vestigen op hun diensten. Al van verre hoor ik ze aankomen. In een langzaam herhalend ritme heeft het geklapper en geklingel een hypnotiserend effect.
Andere straatverkopers gebruiken hun stem om hun diensten kenbaar te maken. Zo herken ik dagelijks bij mijn huis het gezang van de man die bier verkoopt. Uiteraard versta ik de woorden niet, derhalve blijven het voor mij melodieën die ik inmiddels mee kan zingen.
Een andere klank is dat van de mannen die krekels verkopen. Achterop hun fiets hebben ze een enorme cluster mandjes met in ieder mandje een krekel. Alle krekels gezamelijk maken een constant aanzwellend en weer afnemend tjirpend geluid die als een golf over je heen slaat als ze voorbijkomen op de fiets.
Schijnbaar in het snel moderniserend Beijing, waar de hutongs waar deze mannen hun waren en diensten slijten in rap tempo verpletterd worden, zijn al deze geluiden langzaam aan het uitsterven. Een artikel erover, met wat geluids fragmenten, vond ik hier: The Lost Sounds of Old Beijing